เนื้อเรื่องและถอดคำประพันธ์

ตั้งแต่การเที่ยวชมป่า สัตว์ นก พันธุ์ไม้ จนถึงธารน้ำและฝูงปลา

ผู้เดินทางมีความสุข สนุกสนาน เดินเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็ว และชี้ชวนกันชมธรรมชาติ

รูปร่างคล้ายแพะ มีหนวดงาม ปลายเขาโค้งไปด้านหลัง ขนหยาบและมีกลิ่นสาบ

ตัวเล็ก น่ารัก มีตา หู และตีนกีบคล้ายกวาง มีเขี้ยวเล็กสีขาวแต่ไม่มีเขา

ฝูงลิงขย่มต้นไม้ ชะนีร้องหาคู่ และค่างกระโดดไปมาระหว่างต้นไม้

พรรณนาการรัด กัด และต่อสู้กันอย่างเห็นภาพ

ย่างเยื้อง รำแพนหาง เชิดหน้า และเคลื่อนไหวราวกับร่ายรำ

ปากแหลม หัวสีแดง มีเดือย และมีลวดลายงดงาม

สัตว์ทั้งสองต่อสู้และต่างรู้เชิงกัน บทนี้เด่นด้วยเสียงสระ “อู”

กล่าวถึงนกแก้ว สาลิกา นกกระตั้ว นกสัตวา นกแขกเต้า และนกโนรี

เถาไม้ห้อยจากคบไม้และแกว่งไปมาเมื่อถูกลมพัด

เล่นคำว่า “ลิง” ทั้งในความหมายของสัตว์และชื่อพรรณไม้

น้ำใสสะอาด มีปลาหลายชนิดว่ายไปมา กินจอก สาหร่าย และตะไคร่น้ำ